Mooi wat hier gebeurt

Dagbesteding is belangrijk voor de bewoners van Phusis. Het biedt ze een vast dagritme en een zinvolle tijdsbesteding. Bewoners krijgen meer zelfvertrouwen, voelen zich nuttig, leren vaardigheden en krijgen hierdoor soms uitzicht op een baan. De dagbesteding is niet vrijblijvend. Iedereen die bij Phusis woont, gaat naar school of één van de werklocaties. Ze worden ’s morgens vroeg met busjes gebracht en later op de dag weer opgehaald. Lulof Drenth is eindverantwoordelijk voor de dagbesteding.
We maken een rondrit langs de verschillende werklocaties die allemaal in de buurt van de woonvoorzieningen zijn gelegen.

Vanuit het kantoor van Phusis in Assen rijden we eerst naar Beilen. Op een bedrijventerrein net buiten Beilen bevindt zich een manege. Het is alleen geen gewone manege. Stallen zijn er niet. Mensen kunnen er met hun paard heen om daar te oefenen of les te krijgen. Ook worden er regelmatig wedstrijden gehouden.
In één van de twee paardenbakken vinden we Sebastiaan, Bilal en Jeffrey. Ze zijn aan het vegen en harken de zandvloer aan. Over een tijdje gaan ze de houten betimmering langs de zijkant schilderen. Ze zijn ook vaak buiten bezig om de groenvoorziening rond de manege te onderhouden: snoeien en schoffelen. Bilal voelt er wel wat voor om boer te worden. Sebastiaan weet het zeker: na zijn opleiding wordt hij schilder. Jeffrey weet het nog niet. Hij zit nog op school en denkt nog niet zo veel na over later.
Begeleider van deze jongens is Erik. Hij ziet erop toe dat ze op tijd beginnen en hun werk doen. Hij ondersteunt ze waar hij kan. De jongens kunnen goed met hem opschieten. Eindelijk iemand die naar hen luistert en die ze kunnen vertrouwen.

Van Beilen rijden we naar de kwekerij van Jan Voortman in Oranje. Het is een grote kwekerij die bezoekers uit het hele noorden trekt. Bewoners van Phusis komen hier om planten te stekken, kaarsen te maken en het groen te onderhouden.
Eigenaar Jan Voortman is een nuchtere Drent, met veel gevoel voor humor en sociaal betrokken. ‘Natuurlijk kun je hierdoor klanten verliezen,’ zegt hij. ‘Er gebeurt echt wel eens wat. Soms gaat één van de jongens of meiden door het lint en dat hoor je dan door de hele kwekerij heen. Maar er staat veel tegenover. Veel mensen vinden het mooi wat hier gebeurt. En we verkopen ook spullen die door de bewoners worden gemaakt zoals kaarsen en picknickbanken. Het is toch geweldig als die gasten hierdoor nieuwe kansen krijgen.’
Dirk begeleidt de bewoners van Phusis, zoals Ina. Ze is een van de kaarsen aan het beschilderen die hier worden gemaakt. Trots laat ze de prachtige kaarsen zien die klaar staan voor de verkoop. ‘Ze worden best veel verkocht,’ zegt ze.
Dan neemt ze ons mee naar de enorme, halfronde bar bij de ingang die Jan van een café-eigenaar heeft gekocht. Ze trakteert ons op kwarktaart die ze vanmorgen heeft gebakken. Het zelfvertrouwen straalt van haar af.

Niet ver van Oranje ligt boerderij De Grietman. Hier kunnen bewoners van Phusis in een grote loods met hout aan het werk. Langs de zijkant is hout voor de open haard opgestapeld, gezaagd, gekloofd en gedroogd. Bewoners brengen het hout zelf naar de klanten en stapelen het daar netjes op. Zo leren ze ook hoe ze met klanten om te gaan.
Wiltje en Martijn lopen druk heen en weer met planken voor het maken van een picknickbank. Met professionele apparatuur wordt het hout bewerkt en op maat gezaagd. Links en rechts staan picknickbanken klaar om naar de kwekerij in Oranje te worden vervoerd. Nieuw product is een houten ombouw om afvalcontainers te stallen.
Begeleider Jan loopt rond om aanwijzingen te geven en een helpende hand te bieden. ‘Ik werkte bij de gemeente,’ vertelt hij. ‘Op mijn vijftigste besloot ik iets anders te gaan doen. Ik wilde werk doen dat er voor mijn gevoel echt toe deed.’ Hij liet zich omscholen en werkt nu met veel plezier voor Phusis.
Hij neemt ons mee naar een afgesloten ruimte waar op schragen een halfafgebouwde boot staat. Eigenaar is een architect uit de buurt. Samen met bewoners van Phusis werkt hij in zijn vrije tijd aan de boot. ‘Als de boot klaar is, organiseren we een feestje,’ zegt Jan.

Terug in Assen gaan we nog even langs bij lunchroom en cateringservice Mennega in de Groningerstraat. In de keuken werkt Sjef. Hij zit nog op school en via goede contacten van Phusis kreeg hij de kans hier stage te lopen. Sjef is een stille, wat in zichzelf gekeerde jongen. Hij praat niet gemakkelijk met vreemden, maar hij vindt het geweldig om hier te mogen werken. Hij kan ook goed met de andere personeelsleden opschieten. De kok heeft hem onder zijn hoede genomen en zorgt voor begeleiding.
Sjef doet alle klussen die bij het werk in een keuken horen: Afwassen, opruimen, groente snijden. Na enig aandringen legt hij uit wat zijn specialiteit is: Gehaktballen. Hij doet niets liever dan koken. In de woonvoorziening van Phusis bereidt hij vaak de avondmaaltijd voor de andere bewoners. Zijn droom is om later een eigen broodjeszaak te beginnen. Hij hoopt dat Phusis hem daarbij kan helpen.